Muze ~ 1) Beschermgodin van kunsten en wetenschappen 2) Dochter van mnemosyne 3) Godin van de kunst en wetenschap 4) Godinnen 5) Godin 6) Godin van kunsten en wetenschappen 7) Godin van zang en wetenschap 8) Inspiratie 9) Inspirerende godheid 10) Kunst 11) Mythologisch figuur 12) Mythologisch wezen 13) Persoonsbenaming 14) Zangnimf 15) Zangster 16) Zanggod

Als ik een kamer binnenloop met van die mooie ornamenten aan ‘t plafond in je-weet-wel zo’n gruwelijk mooi pand met hoge ruimten en prachtige ruimten om je te vergapen aan ‘t uitzicht, dan check ik meestal of er van die mooie figuurtjes in verwerkt zijn. Muzen. De inspiratie van de ‘artiest’, zij het de schrijvende danwel de zanger(es). Het is – zo heb ik opgezocht – een inspirerende godheid. Daar waar je soms kan spreken over die zgn. ‘writer’s block‘ kan die subiet worden gekilled door de aanwezigheid van jouw persoonlijke muze. Want plots ervaar je dat je een rijke hoeveelheid aan inspiratie hebt.

Bij mij ontstaat die mogelijkheid tot ongegeneerd boete doen aan overtollige inspiratie vaak ‘s nachts. Kennelijk staat m’n brein ‘t dan toe en kan ik de mooiste verhalen neerpennen zonder daarbij last te ervaren van die innerlijke criticus die een nagel aan de doodskist is van elke schrijver. Ik ga met recht los. En ervaar geen prikkelingen, geen afleiding, geen noodzaak tot bijvoorbeeld het nuttigen van drankjes of voedsel. Ik ben dan ongeremd in m’n schrijverij, desnoods zing ik een hele aria zonder een noot vals, ware ‘t niet dat m’n buren daar last van zouden ondervinden, maar dat terzijde.

Ik weet zeker dat ‘muzen’ ook onder – de hoed van – bloggers leven. We zouden er een naam voor moeten bedenken die dat begrip rechtvaardigt. Soms merk ik zelfs op dat ik heel even met ze overleg welke wendingen wel of niet toegestaan zijn in m’n schrijfsels. Ik weet heel zeker als ik dagelijks jullie verhalen lees en in me opneem dat jullie ook inspiratie krijgen van iets hogers en iets dat buiten jullie ligt, then again, ben ik soms wel zo’n zweefteef die wellicht teveel wil zien en ‘t begrip niet anders kan definiëren dan dat.

Dus, hebben jullie je eigen ‘muze?’ En communiceren jullie daar net als ik mee? Schenken jullie hem/haar de vrije teugel? En voel je je dan net als ik heel bevrijd na ‘t toestaan van zulks een ongebreidelde hartstocht? Ik ben benieuwd naar jullie verhalen omtrent je eigenste muze…

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Koffie ~ pleur, leut, troost, de bonen en bessen van de koffieboom, hetzij in de hoornschil, ongebrand of gebrand, en tevens gemalen, cafeïnevrije, vloeibare en oplosbare koffie

Het eerste en gelijk beste moment van de dag, dat kopje koffie dat je ‘s morgens drinkt. Het doet genoeg om me wakker te schudden. Om alles wat nog in diepe slaap is definitief wakker te schudden. Zelfs m’n stoelgang moet eraan geloven. Naast de schier oneindige rookwalmen van die nicotine-behoefte.

Stel dat ik ‘s morgens vroeg geen koffie zou krijgen, dan werd ik volgens mij niet helemaal wakker. Het is zo langzamerhand ook een ongeneeslijke verslaving geworden. En als ik m’n koffie – dat eerste bakkie – niet op tijd kreeg zou ‘k m’n hele dag erdoor verstoord zien. Want een mens is een ongelooflijk gewoontedier die te allen tijde gevoed moet worden in z’n behoeften en gewoonten.

Ik reken koffie, naast peper, en de vaatwasser tot een van de meest geweldige uitvindingen van de afgelopen eeuwen. Er zou dus een gerichte ode moeten komen aan het begrip.

Ben benieuwd wat voor mooie #WOT’s uit jullie koker zullen vloeien.

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Romantiek ~ 1) Als in een roman 2) Cultuurperiode 3) Heerschappij van het gevoel 4) Kunststijl 5) Kunstrichting 6) Kunststroming 7) Richting in de kunst 8) Romantisme 9) Tijdperk in de kunst 10) Wat tot de fantasie spreekt

Op deze mooie Hemelvaartsdag waarin ik in alle vroegte wakker werd met niets anders dan dat optimistische gevoel voor romantiek, vroeg ik mezelf af wat hier voor mooie verhalen uit voort zouden komen.

Ik ben namelijk – fluister ik stiekem in je oor – heel romantisch aangelegd. Met een gigaliefde voor kaarsjes, met een gebeitelde voorliefde voor de kleur rood en af en toe zo’n uitspatting van gekte waardoor ik liefst spontaan anderen uitnodig voor een gezellige picknick in een of ander mooi park in de zon. Dat dromerige gevoel dat je samen met je partner lekker tegen een boom aan kan leunen onderwijl kauwend op een grassprietje. En dat je vrijwel de hele tijd vertoeft in dromenland, zodat ‘t je maar moeilijk valt om met beide beentjes terug op de aarde te keren. Nuchter en pragmatisch, zoals ‘t hoort. Nee, geef mij maar een gelikt romannetje of liever, ik creëer die wereld liefst zelf.

In m’n gedachtengang is ‘t een grote wirwar van romantische draadjes die continu aan ‘t flikkeren zijn als ware ze een lichtknopje en vechten om de beste plek om ze tot uiting te laten komen. Novelles vol zou ik van gepassioneerde romantiek kunnen schrijven. Nog net geen chicklits, nee, het moet mooier, denderender en met aanzienlijk meer sereniteit. Een klein beetje geworteld in de werkelijkheid dus.

Ach, misschien heeft de lente me wel voorgoed te grazen genomen. En de zon een zodanige uitwerking op me gehad dat ik nu lijd aan een zonnesteek. Wie zal ‘t zeggen?

Houd jij ook zo van romantiek? Of vind je ‘t een levensvisie die geen basis in de werkelijkheid heeft en die een voortbrengsel is van een overdreven optimisme. Of vind je ‘t ook fijn om er ongebreideld op los te fantaseren, zoals ik? Ik ben benieuwd naar de verhalen.

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Herdenken ~ 1) Gedachten 2) Gedenken 3) Hulde aan een gestorvene brengen 4) Herinneren 5) In herinnering brengen 6) Memoreren 7) Solemniseren 8) Vieren

Het is weer die tijd van ‘t jaar. Zo rond Bevrijdingsdag hebben we gezamenlijk de mogelijkheid tot het herdenken van slachtoffers die om zijn gekomen en ook zij die nadrukkelijk de oorlog hebben meegemaakt.

Al heb ik zelf nooit een oorlog van dichtbij gezien heb ik altijd wel het grootste respect voor hen die dat wel deden. Hun eren is bij mijn weten nooit voldoende. Er zou méér moeten gebeuren, maar hoe moeilijk is het om alle neuzen altijd in dezelfde richting te krijgen en iedereen op hetzelfde niveau te laten denken.
Daarnaast is het weer een tijd van crisis en het risico bestaat dan altijd weer dat men gaat zoeken naar een zondebok. Mensen die het altijd weer moeten bezuren in slechte tijden.

Daarnaast vind ik dat dan ook weer typisch die tijd dat we mogen vieren dat er zoiets als een democratie – zoals wij die kennen en denken te hebben – bestaat. Denk Syrië. Denk aan alle andere landen waar de regering z’n best doet niet de armen te voorzien van eten & drinken maar wel ‘t zo spaarzame geld te bekostigen aan wapens en overig oorlogstuig.

Als ik denk aan de tijd waarin we nu leven, dan vind ik het nog wonderlijk dat er feestdagen voorbij kunnen gaan zonder noemenswaardige perikelen. In deze tijd waarin alles mogelijk is. Tijd kostbaar en informatie nog meer. Dan is de wetenschap van ons aller geschiedenis wel een herdenking waard.

Hoe ervaar jij het herdenken? Heb je daar zelf een bepaalde manier in gevonden? Wat voel je bij de herdenking zoals die eerdaags plaatsvindt? Wat zou voor jou de juiste wijze zijn?

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Vollemaan ~ stand van de maan waarbij je hem ziet als een volledig ronde schijf

Vanavond is het vollemaan. Het moment van de maand dat bij mij de meest grappige verhalen tevoorschijn worden getoverd. Het schijnt inspiratie op te wekken. Het schijnt bij sommige mensen de meest vreemde gewaarwordingen op te leveren. En je weet wat men zegt: ‘Ga niet uit inbreken tijdens vollemaan, want…’

Dames wordt nogal eens verweten dat ze kierewiet worden, terwijl dames zich alleen maar voegen naar de stand van hun hormonen, mijns inziens. Worden die dan beïnvloed door de maan? Wie zal ‘t zeggen?

Wat doet de vollemaan met de bloggende schrijvers onder ons? Ga je beter schrijven? Doet het wat met je? Schrijf je dan hele verhalen die je anders niet kunt verzinnen? Ik ben benieuwd naar jullie bijdragen en input!

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Je bent al een tijdje bezig met bloggen. En schrijft tijdens die gruwelijke momentopname een blog die je op dat moment wel moét schrijven. Na een tijdje met de kwestie in je maag te hebben gezeten komt er na verloop van tijd toch dat dwangmatige gevoel dat er iets wezenlijks niet klopt. Liefst zou je de hele boel weggooien en weer helemaal opnieuw beginnen. Al was het alleen maar omdat je dan ‘t gevoel krijgt dat je ‘t vanaf nu dan helemaal goed gaat doen. Een nieuw begin. Steeds weer. Omdat je dat wilt en omdat ‘t kan.

Hoe herkenbaar! En volgens mij heeft iedere blogger daar op z’n tijd wel eens ‘last’ van (zegt zij die minstens 6 keer opnieuw is begonnen ;-) ). Toch, niet doen! Loop je blog eens door. Ga na waar de schoen wringt. Met welke blogs heb je zelf de meeste problemen? Kun je die nog redden? Valt de tekst aan te passen? Desnoods door onder aan de blog aan te geven dat je met een update je situatie even uitlegt? Het hoe en waarom van je aanpassing. Maar zelfs dat hoeft niet, want je lezers onthouden echt niet woordelijk wat jij ooit schreef.

Terwijl dit in den beginne, toen ‘t bloggen nog in de kinderschoenen stond absoluut ‘not done’ was, zie ik er tegenwoordig totaal geen ‘probleem’ in.

Desnoods verwijder je de blog totaal en fluit voor de rest van je leven om je heen alsof er niets gebeurd is.

Dan wil ik je er stiekem wel aan herinneren dat Google de grote gemene deler is die alles tóch onthoudt. En mensen via zoekargumenten toch op je site belanden omdat ze nu eenmaal zochten naar iets dat ze niet langer kunnen vinden. Helaas, pindakaas. Misschien blijven ze toch nog even hangen. Zo niet?

Jij bent de baas op jouw blog en jij bepaalt dus jouw content. Succes!

Bravado ~ Uitdagend

Gisteravond was het interview op tv met het nieuwe kroningspaar. Ik kijk dan met een half oog tv, en met het andere oog ben ik gefocussed op Twitter, omdat ik als altijd heel erg benieuwd ben naar de reacties van iedereen op bijvoorbeeld het Koninklijk Huis. Men steekt met veel bravado en vaak niet gespeend van de nodige humor hun grootse meningen niet onder stoelen of banken.

Ikzelf ben er van overtuigd dat het Koningshuis voor bepaalde mensen waarde heeft. Hoewel ik me realiseer dat het leven van een royal natuurlijk via het gedoodverfde protocol gaat vind ik het sprookjesachtige van ‘t Koningschap beslist interessant.

Daarentegen weigeren anderen met veel bravado te buigen voor deez’ of geen. Liefst uit men dat richting de monarchie.

Ik vraag me altijd stiekem af of ik in een tijd van oorlog wel zou vechten voor ons land. Voor een premier, voor een minister, omdat hij of zij het naar mijn mening dan bij ‘t rechte eind heeft. Ik geloof niet dat ik dat voor zo iemand over heb. Daarentegen, moet ik een eed afleggen en/of knokken voor een Koning of andere monarch, dan ben ik meer geneigd daar wel in te geloven en zelfs voor te vechten. Zoiets als in naam van de Koning. Ter vedediging van de Koning. En daarmee ‘t land.

Ik kan me voorstellen dat dat een tamelijk ouderwetsch statement is. En dat jij daar met jouw bravoure anders over denkt. Anderszins, mag natuurlijk altijd.

Vertel eens, wat betekent bravado voor jou?

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Deze recensie is geschreven door @RosalindeMarkus:

Iedere blogger die net zijn eerste stappen in de digitale wereld zet, heeft behoefte aan praktische tips. Tips van mensen voor wie het bloggen bijna – hé, leren doen we allemaal – geen geheimen meer heeft.

Ervaringsdeskundigen die zelf ooit met twee muisklikken een blog aanmaakten en vervolgens hun eerste woorden op het wereldwijde web publiceerden. Die zelf in valkuilen vielen, maar er eigenhandig weer uitkwamen en nu bereid zijn die tips met jou te delen. Dat zijn de soort adviezen waarvan je weet dat je ze kunt gebruiken – al is het maar zodat je zelf soortgelijke valkuilen kunt vermijden.

Hoewel het internet vol staat met websites die je beloven dat je door hun gratis tips succesvoller wordt, zijn de echt originele adviezen moeilijker te vinden. Vaak zijn ze gebundeld in prachtige boeken, maar die kosten wel geld. Als je nog moet uitvinden of het bloggen echt iets voor je is, is het logisch dat je daar niet meteen geld aan uit wil geven. Blogger Ben, eigenaar van Blogtrommel.com, begrijpt dat en fluistert je daarom gratis het geheim van onweerstaanbare blogposts in de oren. Hij bespreekt het geheim – dat straks waarschijnlijk een publiek geheim is – uitgebreid in het door hem samengestelde gelijknamige e-book: ‘Het geheim van onweerstaanbare blogposts.’

Toen ik het PDF-bestand downloadde, stond ik er cynisch tegenover. ‘Ja hoor,’ dacht ik. ‘Daar heb je weer zo’n blogger die zogenaamd originele tips voor bloggen geeft.’ Zo’n gratis boek kon toch nooit waardevol zijn? Ik kan je meteen vertellen dat ik me schandelijk vergist heb. Als je Ben een beetje kent, weet je dat zijn lezers hem lief zijn en hij ze nooit zal willen opzadelen met adviezen waar je niets aan hebt. In zijn voorwoord trapt hij weliswaar een open deur in (‘’waardevolle content is het geheim achter blogsucces’’), maar hij wil ‘m juist nog dieper intrappen door ‘waardevol’ te definiëren. Want wat maakt blogposts eigenlijk waardevol voor lezers? En hoe schrijf je zulke steengoede content?

Ben heeft zijn boek overzichtelijk ingedeeld in een aantal hoofdstukken, die elk een belangrijk onderdeel van het bloggen beslaan. Zo gaat hij in het eerste hoofdstuk dieper in op de definitie van waardevolle content, krijg je in het tweede hoofdstuk een idee van de onderwerpen waar je over kunt bloggen en laat hij je ook nadenken over de vraag waarom lezers jouw blog eigenlijk zouden moeten lezen. Een van de lastigste vraagstukken, het vinden van je niche (specifiek onderwerp waar je over wil bloggen), weet hij helder en aan de hand van duidelijke voorbeelden te beantwoorden. Nadat je een idee hebt van wat waardevolle content inhoudt en waarover je wil gaan schrijven, geeft hij je waar je al tijden naar zocht: tips om je blog van onweerstaanbare inhoud te voorzien.

Hij legt uit waarom de titels van je blogposts zo belangrijk zijn en hoe je ervoor zorgt dat bezoekers ze aanklikken. Hoewel je dit soort tips misschien al eens voorbij hebt zien komen in je zoektocht naar waardevolle blogtips, is het fijne aan Ben dat zijn stof niet ‘droog’ is. Hij zegt bijvoorbeeld niet: ‘Je titel moet krachtig zijn’, maar geeft je meteen voorbeelden van krachtige titels en laat je inzien waarom de ene titel krachtiger lijkt te zijn dan de andere. Ook taalgebruik, schrijfstijl en vormgeving van je blog komen aan bod, net zoals hoe je meer bezoekers krijgt en je blog kunt promoten via sociale media. Kortom: zijn boek over bloggen bevat alles wat je moet weten over het bloggen en is, zelfs als je al wat meer blogervaring hebt, een waardevolle aanvulling op alle tips die je al kende.

Na het lezen van zijn boek weet je, naast hoe je moet bloggen, ook iets meer over Ben (namelijk dat hij ongetwijfeld iets met appelcake heeft) en zul je je meest dringende blogvragen beantwoord zien. Trouwens, ik kan je ook een geheim vertellen: dat een ervaren blogger dit soort tips gratis met je deelt, is zeldzaam. Mijn advies? Wacht niet te lang en download het boek. Je blog zal onweerstaanbaar worden.

11 april 2013
Rosalinde Markus

Bijzaken ~ De hoofdzaken van de bijzaken kunnen onderscheiden.

Je leert ‘t vanzelf, de bijzaken van minder belang doen lijken. Terwijl je toen je jong was nog alle feiten in ogenschouw nam en je je heerlijk kon verliezen in continue verwondering. Ik vraag me wel eens af of de bijzaken in mijn leven niet teveel en te vaak het onderspit moeten delven.

Toch blijkt dat je wel moet als je in ‘t holst van de nacht wordt opgebeld om even naar een ziekenhuis te verkassen waar je moeder in ademnood ligt met hartritmestoornissen. De schrik zit er dan even goed in. Op zo’n moment besef je maar weer eens heel goed wat de hoofdzaken zijn. En bijzaken laat je dan maar al te graag voor voor wat ze waren.

En dat je dan weer zeker weet wie de belangrijke mensen in je leven zijn die alle aandacht verdienen, naast prioriteit. Dan zet je je eigen leven even ‘on hold.’
Zelfs onzinnige strubbelingen en oninteressante feiten kunnen mij dan even niet boeien cq jeuken.
Wat dat betreft noopt dat je wel om zelf heel snel übervolwassen te worden, als je dat al niet stiekem was. Dat je dan opmerkt dat jij de sterkere persoon bent/moet zijn voor iemand die je notabene het levenslicht heeft laten zien. En dat je die persoon moet kunnen troosten terwijl je in wezen zelf heel erg geschrokken bent.

Wat zijn voor jou bijzaken? En ervaar je – net als ik – soms grote moeite met mensen die niet goed to the point kunnen komen en altijd weer om de hete brei heen draaien, zoals tijdens vergaderingen en overige bijeenkomsten?

Ik ben benieuwd naar jouw verhaal hierover!

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Survivalkit ~ is een pak met basisbenodigdheden met het vooruitzicht voor jezelf te kunnen voorzien in een noodtoestand

En dan wil ik hier niet gaan uitweiden over de primaire basisbehoeften die je hebt, zoals ‘t zo noodzakelijke water en voedsel en verbanddozen inslaan, maar meer wat jouw eigen mentale survivalkit behelst. Hoe overleef je een blog bijvoorbeeld? Of een nare periode die je gelukkig achter je kunt laten.

Voor mezelf geldt dat ik m’n aandacht richt op dat zogenaamde licht aan ‘t eind van die beruchte tunnel.
Of dat ik eventjes een poosje onderduik om mezelf weer opnieuw te wapenen en voor te bereiden op dat wat nog komen gaat. Mentaal dus en dan volgt de rest als vanzelf.

Niet alleen word je daar een krachtiger en zelfverzekerder mens door, maar leer je ook na te denken over wat je mogelijkheden allemaal zijn. Vraag je immers – bijtijds – om hulp van anderen? Of lever je deze strijd alleen in de krochten van je ziel. Ben je daarmee introvert of juist extravert, of van allebei een beetje, zoals mijn eigen ervaring is.

Ik ben heel benieuwd naar jullie eigen omschrijving van een ‘survivalkit!’

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Ticket ~ 1) Bewijs van toegang 2) Biljet 3) Entreebiljet 4) Entreekaart 5) Kaartje 6) Plaatskaart 7) Plaatsbewijs 8) Passagebiljet 9) Reisbiljet 10) Stembriefje 11) Toegangsbewijs 11) Vliegbiljet

Je zou er haast zin in krijgen. De zon schijnt volop, maar tussen die zonnestralen door is het koud. Heel koud. Dus heb ik nu continu dat liedje in m’n hoofd: ‘Gonna buy me a ticket to the tropics.’

Ik zie het al helemaal voor me, dat subtropische eiland. De blauwe zee. Dolfijnen. Zwemmen. Een getinte butler die wanneer je naar hem wuift alweer aan komt lopen met nog een cocktail. Ik moet moeite doen om weer met beide benen de aarde te voelen en gewoon nuchter aan de slag te gaan. Alhoewel het professioneel maken van een vakantie me al te aanlokkelijk in de oren klinkt.

Sowieso moest ik weer eens een kaartje kopen voor iets, al was het alleen maar de cinema, een theatervoorstelling, of een rockconcert. Even eruit breken kan je soms ook dat gevoel geven dat je een maand lang vakantie vierde.

Wat betekent het woord ‘ticket’ voor jou? Heb je onlangs een interessante voorstelling, film, of rockconcert gezien. Wat voor moeite moest je doen om dat kaartje te bemachtigen? En liep het naar verwachting?

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Ooit reageerde ik op ‘n blog omdat ik toevalligerwijs diezelfde dag over datzelfde onderwerp had geschreven. Het leek me zinvol een permalink naar mijn specifieke artikel achter te laten in een reactie op dat blog, om even later op m’n vingers getikt te worden dat dát niet conform de ‘Blogetiquette‘ is nog vergezeld door de opmerking dat betreffende permalink door collega subiet werd verwijderd. Terwijl ik dit schrijf heeft collega wel de plugin CommentLuv geïnstalleerd, maar dat schijnt geheel conform de regels te zijn. Ik vat het voorval dus op als een vette knipoog richting mij.

Overigens vindt men ‘t serieus fijn om anderen nadrukkelijk op de vingers te tikken, en sindsdien vliegen zaken als blogtiquette en twitteretiquette me regelmatig om m’n oren. Nu wil ik hier graag stellen dat regeltjes er zijn om verbroken te worden en ik me er graag van afmaak door er voor eens en altijd mee af te rekenen.

Aldus ben ik me vandaag dankzij Kitty Kilian eens gaan verdiepen in het begrip Blogtiquette ofwel de etiquette voor de blogger.

De regels die wat mij betreft niet mogen worden verbroken (overigens zonder knipoog) zijn:

  1. Zie je eigen opinie niet als de enige waarheid
    Dat geldt ook voor mij overigens, maar gelukkig heeft men bij blogs daartoe de reactie-mogelijkheid uitgevonden;
  2. Geef credits waar ze thuishoren
    Als je een idee krijgt voor een onderwerp voor een blog, een afbeelding wilt gebruiken vermeld dan de herkomst, of anderszins een quote die je elders blogjackte, vermeld dan die collega in je blog. Referenties worden zeer gewaardeerd. Maar durf ook uniek te zijn;
  3. Blijf netjes en beschaafd in de reacties op andermans blog
    Ben je het niet eens met andermans artikel, dan staat het je vrij, die keuze heb je, door niet te reageren. Eén kanttekening is wel dat de immer zoetgevooisde manier niet erg confronterend is, waardoor ik mezelf wel eens afvraag of men het altijd zo eens moet zijn met die ander;
  4. Probeer de spell-checker te hanteren na afronding van het schrijven
    Nog beter is dat je een ander je blog eens laat lezen, zoals ik bij deze blog ook laat doen;
  5. Promoot je blog, maar blijf bescheiden
    Er schijnt niets zo irritant te zijn als een blog dat om de haverklap gepromoot wordt hetgeen irritatie opwekt en vervolgens genegeerd wordt.

En verder staat een blogger vrijwel alles vrij. Niets moet, alles mag!

Vanzelfsprekend ben ik hartstikke benieuwd naar jullie opinie in de reacties. Ben ik nog grappige ‘regels’ vergeten of laten we het hierbij?

Bloggen is een geweldig leuke activiteit. Die trend houdt aan. Iedereen wil en kan het. En ik houd er zelfs zoveel van dat ik het iedereen – zelfs m’n moeder – kan aanraden om het dan tenminste te proberen. Het is een zeer productieve en belonende manier om je vrije tijd te besteden – en schenkt je een continue leercurve op het gebied van design, schrijven, netwerken en misschien soms wel marketing. Naast het feit dat je van je favo hobby je werk kunt maken en ooit misschien wel eens ontdekt wordt door een mogelijke werkgever.

Hieronder 12 redenen waarom je als blogger rockt:

  1. Lage opstartkosten
    Het kost iets van € 30,= tot € 40,= om je eigen domeinnaam + webhosting voor een heel jaar te verkrijgen. Dat zijn weinig kosten voor een idee of hobby die je wilt uitvoeren.
  2. Geen ervaring bij nodig
    Het is vrij simpel om ermee te beginnen, en ‘t komt allemaal neer op je creativiteit, toewijding en hard werken.
  3. Groot scala aan info aanwezig om te kunnen leren
    Er zijn veel bronnen die je kunnen helpen in je zoektocht naar informatie, bijvoorbeeld qua video, maar ook tekstueel. En wat meer, ze zijn vrijwel altijd kosteloos.
  4. Continue ontwikkeling
    Je leert altijd. Er evolueren zich altijd nieuwe technologieën. En er komen altijd weer meer nieuwe mogelijkheden voor je design of presentatie van je teksten.
  5. Jij bent de baas!
    En jij beslist over alles op jouw blog. Je kiest waarover je schrijft, vlogt, of de manier waarop je van jezelf laat horen. Zelfs over de tijd die je eraan besteedt.
  6. Vrijheid
    Je kunt overal bloggen, zolang je maar een internet-connectie hebt. Dit schenkt je de vrijheid om te kiezen hoe je letterlijk alles indeelt, je tijd en je inzet. Het wordt niet voor niets een lifestyle genoemd.
  7. Je eigen blogplan trekken
    Sommigen zijn nachtuiltjes. Anderen weer vroege vogels. Soms zelfs gelijktijdig. Als blogger heb je daar de volledige vrijheid in.
  8. Netwerkmogelijkheden
    Door te bloggen kun je op allerlei manieren netwerken. Het verspreidt het woord over jou en stelt je in staat om mensen te ontmoeten en mee samen te werken.
  9. Je bent je eigen community
    Door je blog, de reactiemogelijkheid, of elders op andere blogs of fora ben je zelf je eigen community. En soms maak je deel uit van andermans community door dezelfde interesses en passie.
  10. Je hebt een eigen publiek
    Als je een goed idee hebt, hard werkt en met een beetje mazzel kun je duizenden mensen laten luisteren naar wat jij op je lever hebt.
  11. Carrière-mogelijkheden
    Het bloggen an sich is natuurlijk al een carrière, maar het kan ook nieuw potentieel met zich meebrengen. Dus promoot die kennis en skills van je.
  12. Instant feedback
    Wat voor idee je ook hebt, het kost niet meer dan die eindeloze tijd en moeite om er feedback op te krijgen. Door je blog kun je dat via de reacties meteen in ontvangst nemen.

En dan heb ik hier nog eens gesproken over de mogelijkheid tot het vergaren van inkomsten via de zo vurig gehate reclame die je op je blog kunt zetten.

Natuurlijk weet jij nog veel meer ideeën over waarom je als blogger ‘rockt‘. Aarzel niet om deze in de reacties achter te laten.

Magie ~ manier waarop mensen proberen natuurlijke krachten te beïnvloeden

Magie, is het echt nodig? Soms wel, soms wilde ik dat ik bovennatuurlijke krachten had. En soms vermoed je die innerlijke kracht wel eens bij anderen. Bijvoorbeeld als je naar een concert gaat van een artiest die met z’n magie alles en iedereen schijnt te kunnen betoveren. Die magie zorgt ervoor dat je dan vrijwel als herboren weer naar huis toe gaat, in de plezierige wetenschap dat je een topavond hebt gehad.

Ik had voor dit #WOT-woord dus ook uitstraling, of liever charisma, kunnen kiezen. Ware het niet dat ik de volgende slogan heel hoog in het vaandel heb:

Spread a little magic

Daarnet heb ik een website als lay-out gepresenteerd aan iemand, en de reactie was dat ze werkelijk alles wat ik gemaakt had als magie beschouwde. Dat vind ik een topcompliment. En daar bloei ik helemaal van op.

Heb jij weleens een moment van pure magie gekend? Kun je je dat moment nog levendig voor de geest halen? Ik ben benieuwd naar de blogs die gaan volgen.

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Zwijgend zitten ze tegenover elkaar, ieder met een glas wijn. Het café zit aardig vol, geroezemoes van stemmen klinkt om hen heen. Zonder aarzelen rijkt zij onder de tafel naar zijn hand en knijpt er zacht in. Zijn blik boort zich vrijwel meteen in de hare. Hel blauwe, sprekende ogen kijken hem smekend aan. Haar verleidelijke roomwitte huid, versierd met een paar sproeten, glanst bij het kaarslicht. Haar gezicht met slechts een spoortje make up, wordt omlijst met dik, lang ravenzwart haar.

Afwachtend kijkt ze de man tegenover haar aan. Hij kijkt uitdagend terug.
Ze ziet de twinkeling in zijn bruine ogen. Nonchalant gaat hij met zijn hand door zijn korte, zwarte krullen, zonder zijn blik van haar af te wenden. Hij knikt kort en dan staan ze beiden op. Zonder haast legt hij wat geld neer voor de drankjes en pakt hun jassen.

Ze zien er allebei uit als zakenmensen. Hij in een licht, duur strak gesneden pak van Italiaanse makelij. Het jasje spant om zijn bovenarmen, de pantalon zit hem gegoten. Glanzende trendy schoenen maken het plaatje af. Zij, eveneens in een licht op maat gemaakt pak, secuur getailleerd om haar vormen optimaal uit te laten komen. Onder haar pak draagt ze een zijden overhemd waarvan de knoopjes net niet voldoende open zijn. Haar slanke voeten zijn gehuld in chique hooggehakte pumps.

In stilte stappen ze in een taxi, op weg naar haar appartement. Zwijgend lopen ze naar binnen. Zij drukt de cd speler aan, dempt het licht en sluit de dikke witte overgordijnen. Ze pakt een gekoelde fles wijn en schenkt voor hen beiden in. Hij is al de tijd blijven staan, haar observerend vanuit een hoek van de kamer.

Als zij hem een kristallen wijnglas aan geeft, proosten ze samen. In stilte. Beiden genieten ze van de wijn terwijl ze elkaar aan blijven kijken. De spanning is bijna voelbaar. Dan zet hij rustig zijn wijnglas op de tafel, doet hetzelfde met die van haar en trekt haar abrupt naar zich toe. Teder woelt hij door haar haren en pakt dan haar gezicht in zijn handen. Slechts één seconde kijkt hij diep in haar ogen en begint haar dan voorzichtig te kussen.

Vederlichte kussen. Op haar gezicht, op haar oogleden, haar slanke hals en op haar glanzende haren. Een zucht van verlangen ontsnapt uit haar mond. Dan zoeken zijn dikke volle lippen de hare. Eerst zijn zijn kussen zacht en langzaam, al snel verslinden zijn lippen de hare. Zij knoopt behendig zijn overhemd los, zonder dat haar lippen wijken van de zijne. Moeiteloos zakken haar slanke vingers van zijn ontblote buik naar beneden.

Voordat het haar lukt om de rits van zijn pantalon te openen heeft hij haar opgetild en op haar bed neergelegd. Schrijlings gaat hij op haar zitten en begint met geoefende handen, traag haar overhemd los te knopen. Als haar wit kanten bh zichtbaar is, ontbloot hij voorzichtig haar volle roomwitte borsten. Tergend langzaam schuift hij, genietend van de sensuele spanning, haar lichte pantalon over haar heupen naar beneden. Met enkel een wit kanten slipje aan is zij niet langer te weerstaan. Zachtjes streelt hij haar naakte lichaam met geoefende vingers.

Met een snelle beweging rolt zij hem op zijn rug en gaat bij zijn voeten zitten. Haar ogen, die gloeien van opwinding, gaan van zijn ontblote bruine buik naar zijn pantalon. Liefkozend opent zij zijn broek en schuift die naar beneden. Zijn zwarte boxershort volgt zonder aarzeling. Nu hij geheel ontbloot is kan zij zich niet langer beheersen. Wild zoent ze hem op zijn lippen, bijt er zachtjes in. Ongeduldig zakt haar hoofd naar zijn mooi gebruinde buik. Kussend en bijtend glijden haar zachte lippen naar beneden.
Vol ontzag voelt zij zijn opwinding. Als twee pas verliefde mensen storten zij zich in hun liefdes spel, in stilte genietend van elkaars lichaam..

De volgende dag staat hij weer voor haar. Met een arm vol dossiers kijkt hij uitdagend op haar neer. “U wilde deze zaken nu hebben, mevrouw?” vraagt hij beleefd met een twinkeling in zijn ogen. En zij kijkt vanachter haar bureau naar hem op terwijl ze hem van boven tot onder in zich opneemt. “Wat zie je er vermoeid uit” zegt ze met een alwetende glimlach op haar gezicht.

Hoe gaaf is het als bloggers het lef oppakken om uiteindelijk een boek te produceren? Zo dacht ook @Rabarbs die haar blog even goed in de picture zet. Het boek gaat – zoals de titel al doet vermoeden – over haar eeuwige zoektocht naar die ene intense en hopelijk eeuwige Liefde met een hoofdletter.

Voorzien van een prachtige cover lees je haar belevenissen op dat pad wat door middel van kleine alinea’s aan elkaar wordt geregen. Terwijl ook volstaan had kunnen worden met louter de blogs als hoofdstukken, verklaart ze waarom ze voelde wat ze voelde. En hoe ze uit het dal klom na weduwe te zijn geworden. Haar motto is gelukkig dat er niet maar één bijna onmogelijke edoch ware perfecte levenspartner hoeft te bestaan, maar dat je met hart en ziel je dapper open moet stellen voor misschien toch nog die andere Grote Liefde.

Hieronder een quote uit haar boek wat me niet loslaat:

Mezelf in onmogelijke bochten wringen om uit iemand een beetje liefde te persen is voltooid verleden tijd. Het moet open, soepel en losjes gaan. Uiteraard wil ik moeite doen, maar de ander moet ook wat gewicht in de schaal leggen. De balans moet in evenwicht zijn. Mijn eisen zijn opgeschroefd.

Daarnaast grijpt de schrijfster de kans aan om ook haar liefde voor woord, taal en boeken en daarmee een bepaalde schrijver niet onder stoelen of banken te steken. In haar brieven aan hem ervaar je de zielsverwantschap en de noodzaak voor haar om zelf ook een boek te publiceren.

Het boek is een leuke uitgave voor mensen die graag dwepen met de liefde en willen wegzwijmelen bij zoveel diepgang en kwaliteit van het beleven ervan. Ook ik mag er graag induiken en kan het waarderen als men zich na een groot verlies weer weet open te stellen voor de toekomst met veerkracht en hoop.

Pagina’s: 127
Prijs: € 15,=
Uitgever: schrijfatelieralicia.nl
ISBN: 978-90-818822-5-5

Deze recensie komt van niemand minder dan @Marije_Blogt:

Een aanrader voor iedereen die van taal houdt of van scherpe humoristische columns.

Wat een héérlijk boek! Met plaatjes ‘en alles’.
Op hilarische wijze beschrijft Paulien Cornelisse de manier waarop mensen zich – bedoeld of onbedoeld – vaak op niet zo’n hele ‘precieze’ manier uitdrukken.
Een titel als “Maar zo bedoelde ik het zeg maar niet” had wat mij betreft dan ook prima de lading gedekt.
Helaas is het zo dat “zo bedoelde ik het niet” evenals “sorry” en het allesomvattende “zo ben ik nu eenmaal” door veel mensen als vrijbrief wordt gebruikt om maar ongelimiteerd alles te kunnen zeggen.
Dit boek maakt je duidelijk dat het goed is om eens na te denken vóórdat je iets zegt ter voorkoming van dat er een ‘maar zo bedoelde ik het niet’ moet volgen.

Het is even geleden dat ik een aantal keer zo hard heb gelachen om een boek!
De schrijfstijl van Paulien is geestig en sommige stukken zijn zo geschreven dat het lijkt alsof het je voorgelezen wordt. Alsof je een cabaret voorstelling van haar bijwoont. En alles is zo herkenbaar!

De korte quotes deden het bij mij vooral erg goed!

VRIJWILLIGER
‘Wie wil de reünie organiseren? Niemand? Margreet misschien?
Dank je Margreet.’

Doordat het boek uit korte stukjes bestaat die eerder als losse columns verschenen is het makkelijk weg te leggen en weer op te pakken.
Ideaal voor op de wc dus, in de hoop dat het de ‘zich onvolledig uitdrukkende’ visite misschien aan het denken zet?!?
Aan de echt ‘ongeleide taal projectielen’ kun je het natuurlijk altijd nog cadeau doen, bij wijze van subtiele hint…

Het vervolg op dit boek “En dan nog iets” heb ik gelijk bovenaan mijn ‘To read’ list gezet.
Ik hoop dat het net zo’n succes is als “Taal is zeg maar echt mijn ding” want eerlijk is eerlijk.. hier heb ik echt helemaal niets aan af te mopperen..
Paulien, blijf vooral “je ding” doen. Ik ben fan.

Pagina’s: 232 pagina’s
Prijs: € 7,50
Uitgever: Contact
ISBN: 9025438830

17 maart 2013
Marije_Blogt

Netwerken ~ contacten leggen waar je je voordeel mee kunt doen (zo borrelen dat het productief lijkt)

Laatst kreeg ik een e-mail van iemand waarmee ik nog niet eens zo nauw had samengewerkt. Naar bleek was iemand anders op zoek naar een mogelijke kandidaat om haar uit de brand te helpen en dacht de mailpersoon gelijk aan mij. Het helpt dus; netwerken. Alleen schijn ik dat te doen zonder al teveel moeite. ;-)
Men weet je uiteindelijk wel te vinden als je de persoon met die bepaalde (kern)kwaliteiten bent. En als ik mezelf dwing om na te denken, gebeurt dat veel vaker dan ik me bewust ben, want ik noem dat vaak wezenlijke mond-tot-mond reclame.

Punt is dat ik onbewust weer eens gewezen werd op datgene waar ik het meest bang voor ben. Namelijk mezelf als een serieuze kandidaat te presenteren aan mogelijke werkgevers.

Morgen ga ik naar de Carrièrebeurs en hoewel het spontaan begint te jeuken bij de naam en idee alleen al, ga ik er toch naartoe, samen met mijn buurvrouw die ook op zoek is naar werk. En hoewel we hartstikke melig zullen zijn en ons ietwat nerveus zullen mengen in het publiek aldaar is de achterliggende gedachte dat we misschien toch wat contacten opduikelen die misschien waardevol blijken te zijn. Aan ons zal het niet leggen. Dus dwing ik mezelf uit die luie overwerkte bureaustoel en beweeg mezelf eens richting de medemens.

Ik vind het een positieve stap richting de toekomst.

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Google Reader stopt per 1 juli a.s.RSS – het mechanisme waarmee je je kunt abonneren op blogs en andere sites bijvoorbeeld via Google Reader – en waarmee je kunt zien of je artikelen reeds gelezen hebt, is voor de meeste bloggers onder ons een waardevolle contributie. Nu blijkt dat Google Reader per juli a.s. stopt, hetgeen voor vele collega-bloggers echt als een shock overkomt. Daar staan wat goede alternatieven en hoe je je blogroll kunt overzetten (lees: exporteren.)

Als je Elja Daae heet en zelf dagelijks blogt, voor Frankwatching.com werkt, het initiatief nam voor #Blogpraat dat reeds drie jaar bestaat en een groot netwerk hebt opgebouwd, dan schrijf je een boek ‘Bloggen als een Pro in 60 minuten.’

Met dit boek geeft ze mensen – mochten ze nog twijfelen over het concept – een goede aanzet om een blog op te pakken. Enthousiast als ze zelf is weet ze dat in met een simpele edoch überhartstochtelijke formulering uit te leggen. Immers als je als mens de volgende drie ingrediënten bezit; namelijk authenticiteit, focus en toewijding – en wie zal dat ontbreken – zal een blog je niet misstaan.

Het boek leest lekker weg als dit onderwerp je aanspreekt en je meer wilt weten over de Blogosphere en haar persoonlijke succesverhaal, maar verwacht niet al teveel tips & trucs. Het enige consequente advies van Elja is schrijf, veel, vaak, overal en vooral vanuit het oogpunt dat je nog steeds mag leren terwijl je blogt. En als je daarmee ook nog succesvol wordt, dan is dat helemaal meegenomen. Enigszins opgelucht merk ik als lezer op dat we dat allemaal als grote gemene deler tot onze karaktertrekken mogen rekenen.

Wat ik persoonlijk een beetje miste in het boek was dat er minder aandacht uitging naar zo’n typische ‘lifeblog’ en de beetje vergane glorie van de ouderwetse ‘linkdumper.’ Het boek geeft dus een heel eigentijds beeld van de huidige Blogosphere weer.

Dit boek is een leuke uitgave en zeker aan te raden aan mensen die nog aarzelen of ze wel in staat zijn om iets als een blog te beginnen.

Daarmee wil ik Elja een veer meegeven. Haar enthousiasme voor het bloggen werkt – als vanouds – zeer aanstekelijk.

Pagina’s: 160 (Paperback)
Prijs: € 12,50
Uitgever: Haystack
EAN: 9789461260482

Als het je intentie is om een autoriteit binnen jouw niche te worden, dan is zowel je online als offline geloofwaardigheid van belang. Het punt is nu maar wat je er zelf aan kunt doen.

Zo worstel ik dagelijks met het gegeven dat ik op mijn andere ‘life-blog‘ soms wel meer dan twee blogposts per dag kan schrijven. Then again, soms ook weer totaal niets.

Maakt het wat uit?

Is het van wezenlijk belang om daarover te twijfelen, zoals ik wel eens doe. Mijn grootste zorg is dat ik mensen misschien iets teveel overweldig met m’n schrijfsels en dat ze uitgeput raken in het lezen ervan.

Vaak merk ik ook op dat ik minder reacties krijg als ik vaker op één dag blogs plaats. Logisch, want ik ga soms sneller dan het licht en gedachten, die ik per se wil verwerken in een blogpost, zien daarom vaker en ongelimiteerd de publiceer-knop.

Wat ik beter zou kunnen doen is het schrijven niet uitstellen, maar het publiceren ervan wél, door ze op een ander tijdstip te programmeren. Maar ik constateer dan dat de heftigheid van het geschreven woord op een later tijdstip teniet wordt gedaan omdat ik het totaal wil herschrijven. Immers, schrijven = schrappen.

Persoonlijk kun je dus stellen dat ik zo’n typische flapuit ben, die leeft bij het moment van de dag. Eentje ook die verslaafd is aan dat ene knopje dat ‘Publiceren’ heet.

Ben benieuwd welke reacties hierop volgen. En of anderen misschien ook met hetzelfde onderaardse gevoel worstelen!

Eerlijk ~ openhartig, rechtdoorzee, betrouwbaar, open, oprecht, rechtschapen, rechtvaardig, trouwhartig behoorlijk, billijk, fair, fatsoenlijk ongeveinsd, rechtuit, ronduit, zuiver

Als er iets is wat ik waardeer in anderen is het oprechte eerlijkheid. Zo’n zuivere houding van iemand die je rechtdoorzee een mening geeft als je daar om vraagt, maar soms ook lekker ongegeneerd ongevraagd. Dat kan niet iedereen zomaar doen. Daar moet je een soort van vertrouwensband mee hebben opgebouwd. Want van sommige mensen kun je het eenvoudig niet pikken, aangezien daar een stukje projectie meespeelt.

Natuurlijk heeft het gegeven eerlijk zijn dan weer niets te maken met elkaar ongezouten de waarheid vertellen. Gelukkig ben ik dan altijd weer in staat om te roepen dat jouw waarheid niet de mijne hoeft te zijn.

Interessant is ook de eerlijkheid die ik altijd tegenkom op Sociale Media. Gisteren las ik daar een mooi artikel over, natuurlijk in het kader van privacy. Wat mensen weggeven op bijvoorbeeld Twitter én Facebook heeft weer te maken met de rol die je graag speelt ten aanzien van anderen. Ikzelf constateer dat men op Twitter veel eerlijker en ronduit openhartiger is dan bijvoorbeeld op Facebook, waar mensen al te vaak hun betere én mooiere wereld voorspiegelen aan de rest van ons. Het gaat altijd top, beter, best en soms heb ik dan de neiging om hun wereldkundigheid niet te ‘liken,’ maar te vragen: ‘En nu écht?’

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Zo vaak dat ik wil ontsnappen, aan het heden, familie, vrienden en ordinary life. Ik wil vluchten. Vluchten naar onbekende oorden, waarvan ik het bestaan alleen maar mag gissen. Ik wil die beroemdheid, dat geld, die man, die kids, alles wat er nu niet is. Ik wil mijn leven dan heel even leiden als iemand die het allemaal mooi voor elkaar heeft. Die ‘binnen’ is.

Zo vaak dat ik eventjes vlucht in die droom, waarin alles in orde is. Waarin ik in niets meer hoef te denken hoe mijn huidige leventje nu verder moet. Hoe ik plannen zou kunnen maken, maar het niet doe. Hoe ik dan wel dat godvergeten leven op de rit kan krijgen. Zo vaak dat het me niet lukt er iets zinnigs van te bakken, maar liever in dat leven van die ander zou willen stappen.

Ik weet, het heeft geen zin het leven van een ander te leiden. Het heeft alleen maar zin om het leven van jezelf aan te pakken, met kop en kont, en een begin te maken met hoe je graag je eigen leven zou willen zien. That is, een begin te maken met een gezondere levensstijl, en niet maar aan te kwakkelen zoals ik nu doe. Een roker zijn, te dik, weinig tot geen conditie, een slap aftreksel dus van wat ik zou kunnen zijn. Vaak kijk ik in de spiegel en besef dat ik het nu niet goed doe. Althans niet goed genoeg. En alweer overkomt me dat chagrijn.

Je leeft maar één keer, en die ene keer moet je die poging wagen het leven aan te pakken zoals jij wīlt zijn. Die vrouw met de ongekende mogelijkheden, die vrouw die alles doet wat haar hartje begeert, die vrouw die precies is zoals ze zijn wil en niet anders. Die vrouw die het leven in al haar spontaniteit aankan, omdat ze zichzelf verzorgt zoals het haar betaamt.

De vrouw die niet dat ene escape-knopje nodig heeft…

Deze gastblog werd door niemand minder dan @Weerzinwekkend geschreven:

Op mijn blog ‘Weerzinwekkend‘ schrijf ik wat er maar in me opkomt. Waarom? Omdat ik het niet kan laten. Het leven wekt zinnen. Weer en weer en weer. Het stroomt ervan over. 
De zinnen die je er vindt, zijn gevormd uit associaties, herinneringen, verzinsels en interpretaties; vrij! Fictie en non-fictie, zoals altijd alles is. Verwacht bij mij nooit een verhaal dat af is, ik heb niet de illusie dat dit bestaat. Wat ik schrijf, zijn slechts fragmenten.



Ik geloof dat fragmenten een verhaal kunnen vertellen. Ik geloof ook in het vermogen van lezers om uit een fragment hun eigen verhaal te vormen en ermee verder te gaan in hun eigen hoofd en hun eigen wereld. Wanneer dat gebeurt, is mijn missie geslaagd. Ik vertel niet één verhaal. Ik geloof dat fragmenten verhalen kunnen vertellen die persoonlijk zijn en tegelijkertijd universeel. Daarom publiceer ik ze. Voor het delen en de uitwisseling. En natuurlijk omdat ik gehoord wil worden. Gelezen. Lezen is luisteren in rust. Zo luister ik ook naar mezelf. Als ik schrijf, sta ik even stil. Als ik schrijf, voel ik me niet alleen. Ik weet dat vele anderen over dezelfde inhoud zouden kunnen schrijven. Door het in mijn vorm te gieten, voel ik me deel van een geheel. Schrijven is het opruimen en ordenen van de (mijn) wereld. Wanneer een stukje opgeruimd en schoon genoeg is, laat ik het los en dan komt het op mijn blog terecht. Het laatste stukje ordening gebeurt als het zwart op wit staat en er interpretaties en reacties verschijnen van lezers. Dat vind ik bijzonder waardevol. Het maakt me bewust van de vele kanten van een verhaal.



Begin 2008 begon ik met het structureel publiceren van mijn fragmenten; blogs. Soms verwijder ik in de loop van de tijd eerder geschreven stukken, omdat ik ze bij nader inzien toch niet ‘opgeruimd’ genoeg vind. Ze kunnen dan wegblijven of in hernieuwde vorm terugkeren. 



Er zijn vele bloggers actief. Ik lees ook graag welke zinnen anderen de wereld in zenden. Ik vind er afwisselend schoonheid in, herkenning, verklaringen, inspiratie en plezier. Ik stel het altijd op prijs als je een berichtje achterlaat. Feel free. 



Listening to both sides of a story will convince you that there is more to a story than both sides. ~ Frank Tyger

28 februari 2013
Weerzinwekkend

Betuttelen ~ 1) Bedillen 2) Bevoogden 3) Beleren 4) Verregaand regelen

Dat is een eigenschap van mensen die ik absoluut niet kan waarderen. Sommige mensen doen er letterlijk – bewust of onbewust – van alles aan om toch zo over te komen en menen altijd het beste met je voor te hebben. Of het nu een kwestie is van ouder zijn dan jij, een andere achtergrond hebben of langer in het vak mee menen te draaien, bij mij rijzen de haren spontaan richting bergen.

Eigenwijs als ik ben wil ik lekker alles zelf uitvinden en als het moet hard onderuit gaan, als het toch niet wil lukken. En als zo’n persoon dan achteraf roept dat hij/zij het al gezegd had, dan word ik ronduit pissig. En kan ik nog wel eens uithalen. Niet fysiek, nee, dat dan weer niet. Nog net niet, maar de gedachte aan een zweepje doemt dan wel op.

Ik kan het dus vaak niet hebben als mensen ongevraagd iets voor me regelen, of zogenaamd iets in mijn voordeel doen. En dan achteraf ook nog met de veren gaan pronken, opdat iedereen maar weet dat hij/zij het initiatief daartoe genomen had.

Volgens mij staat betuttelen dan ook hoog op de lijst in de top 5 van persoonlijke ergernissen! Zijn er ook betuttelende zaken die jij ooit meemaakte? En hoe loste je dat op?

Met dank aan het initiatief van Karin:
Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Als ik eens goed om me heenkijk valt het op dat er zoveel manieren zijn waarop je een blog kunt vullen. Mijn persoonlijke en ultieme favoriet is nog steeds geschreven tekst, echter. En hoewel ik er meer over zou willen weten, ontbreekt me de tijd vaak om me er echt in te verdiepen. Toch zijn er ook elders wel wat tips & trucs te vinden de schrijverij. Zo is daar het boek ‘The Elements of Style‘ van Strunk and White dat beslist op m’n nog te lezen lijstje staat, naast een abonnement op een tijdschrift over schrijven.

Hieronder in het kort de levenslessen die ondertussen geleerd zijn:

  1. Werk vanuit een passend design
    Hoe beter de blog oogt, des temeer kansen dat het gelezen wordt;
  2. Benut alinea’s
    Men houdt niet van lange lappen tekst, daar worstelt men zich maar moeizaam doorheen;
  3. Schrappen en herschrijven
    Door je blog hardop voor te lezen en herlezen hoor je de haperingen vallen;
  4. Laat zinloze woorden weg
    Elk woord in een blog moet zinvol zijn, een bijdrage leveren aan het verhaal;
  5. Wees helder, concreet en expliciet in je taalgebruik
    Zodat je de aandacht vasthoudt en interesse opwekt van de lezer;
  6. Schrijf op een natuurlijke manier
    Je mag het bijna vertellen als in spreektaal;
  7. Wees duidelijk en helder
    Het moet voor de lezer makkelijk te bevatten zijn;
  8. Vermijd Internetslang en afkortingen
    Anders leid je de lezer af van je verhaal;
  9. Vermijd ook dure (moeilijke) woorden
    Als er een simpeler woord voor is, gebruik die dan;
  10. Leg de situatie helder uit
    Beschrijf het verhaal uitputtend helder, schrijf het voluit op!

Je zult zelf opmerken dat als je je eenmaal houdt aan deze tien regels, je veel plezier krijgt in het schrijven zélf. En laat dat nou net de ludieke achtergrond van bloggen zijn!

Wanneer was het voor het laatst dat je iets zag, las of schreef dat je even achteruit moest zitten, om uit te puffen omdat het zo verdomd veel emoties bij je opriep? Kun je je überhaupt iets herinneren van het shockerende effect dat een blog op je had?

Natuurlijk lezen we allemaal blogs met de snelheid van een hyena, en zuigen de content voor even in ons op, om het daarna los te laten als zijnde een typisch standaard blogje. Het vergt heel wat oefening om van blogger tot goede blogger tot uitmuntend blogger te komen. Het vergt wat tijd om anderen eens in hun treden te doen terugdeinzen en na te doen denken over datgene wat hen raakt.

Als je blogt kun je proberen dat element erin te toveren, zodat je lezers jou als blogger net dat ene kleine beetje meer zullen herinneren. En ze zullen je blogs willen blijven lezen.

Hoe dat te bewerkstelligen?

  1. Vind dat onderwerp met een buzz
    Dat onderwerp dat bijna niemand durft te belichten. Durf het aan!
  2. Heb daar geen gangbare mening over
    Let wel; je mag hier je unieke onvoorspelbare kwaliteiten laten gelden!
  3. Wrijf het er goed in
    Soms heel ongenuanceeerd zijn, kan de lezers wat wakker schudden!

Ziezo, dat voorkomt in ieder geval dat lezers reacties achter zullen laten die in de trant van ‘herkenbaar’ zijn geschreven. Plus als je het goed verwoordt, zodanig dat het lijkt alsof je er weinig tot geen moeite voor hebt hoeven doen, zal dat een stevige reputatie-boost opleveren.

Iemand?

Weerbaarheid ~ Met weerbaarheid wordt bedoeld dat je voor jezelf kan opkomen. Je weet wat je wel en wat je niet wilt. Als je er onzeker over bent kan je dat op een cursus leren.

In plaats van het ‘hot’ item ‘pesten,’ wil ik eigenlijk ‘weerbaarheid’ eens onder de loep nemen. Als kind zijnde zijn we allemaal wel eens ‘uitgeprobeerd.’ Men testte je weerbaarheid door je continu onder spervuur van gemene pesterijen te houden. Het ligt er nu maar aan hoe je zelf reageert.

Ik heb zelf altijd de mazzel gehad, dat ik humor kon gebruiken om mezelf te verdedigen. Door anderen te laten lachen om je eigen minpunten had ik altijd weer dat streepje vóór. Maar, misschien had ik ook altijd de mazzel dat ik geen extreme pesters in mijn buurt had en dus bijna al flierefluitend het leven doormaak.

Het heeft mijns inziens geen zin om louter de pesters aan te pakken. Men moet de getergde zielen, diegenen die gepest worden, ook weerbaarder maken. Dat moet vanuit huis, maar zeker ook vanuit de scholen gebeuren. En yuk, soms lees ik zelfs dat ook onderwijzers zich schuldig maken aan dit vergrijp.

De hedendaagse trend is dat kids veelal zichzelf moeten opvoeden, omdat ze ‘s morgens vroeg gedumpt worden op de crèche, school en naschoolse opvang. Naar mijn idee ontstaat er bij die kinderen veel meer de neiging om voor zichzelf te moeten vechten. Ze moeten knokken voor hun eigen plekkie. En iedereen die hun niet aanstaat zullen ze met recht van hun plekkie stoten. Ze leren al vroeg hoe het niet moet, zeg maar. Dat zou veel meer gecontroleerd moeten worden door meer en serieuzere begeleiding op dat gebied.

Als men de kans ziet om eenmaal de pester te overbluffen heb je er – volgens mij – nooit last meer van. Maar wie ben ik? Ik zie dit allemaal te basaal in, en aangezien ik nog nooit echt met de vreselijkste bullebakken te maken heb gehad, weet ik niet zeker of ik deze bewering wel goed kan staven.

Hoe zie jij dat? Ben je zelf ook onderhanden genomen door die pesters? Heb je daar nu nog – als volwassene – last van en wat heb je qua weerbaarheid daarvan geleerd?

Met dank aan het initiatief van Karin:
Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

Sinds een paar maanden erger ik me dood aan het principe van ‘kwaliteitsblogs’ waarmee men je om de oren slaat. Grappig genoeg ontstond er vorige week een leuke discussie op sociale media met betrekking tot de uitroep dat ‘ze‘ door #iederedagtebloggen niet altijd kwaliteit kon waarborgen. Waarop bij mij de vraag rees; ‘wat zijn eigenlijk kwaliteitsblogs?’

Hieronder vond ik een voor mij gunstige definitie van het begrip ‘kwaliteit:’

Geheel van kenmerken van een entiteit dat betrekking heeft op het vermogen van die entiteit om kenbaar gemaakte en vanzelfsprekende behoeften te bevredigen.

Als blogger bevredigen we onze eigen behoeften om te publiceren in welke vorm dan ook. Het kan zelfs zover gaan dat we daarmee ook in andermans behoeften tegemoetkomen, want ze lezen ons immers graag. Tenminste, daar ga ik van uit. Dat wil niet noodzakelijkerwijze zeggen dat we ons te buiten gaan aan kwantiteit, want dat is geen behoefte, eerder een must.

Deze interessante quote vond ik van Keanu Reeves:

I don’t know the law, the kind of law of quantity and quality, but I think the opportunity of people being able to express themselves and to have the means of production is a great thing. It’s also changing how we’re telling stories.

Telling stories. Aha, dat is nu precies waar ik mijn vinger op de zere plek wil leggen. We oefenen ons door steeds weer opnieuw en desnoods dagelijks te schrijven in het schrijven. In het vertellen van je eigen verhaal. Of als daar je behoefte ligt in een fictief verhaal. De kern van het bloggen is dat je door oefening steeds beter wordt.

Bovendien kan ik me ergeren aan mensen die dagelijks een giga-stuk van je verwachten. Je bent en blijft die mens achter de blogger. Elke dag presteren op bovengemiddeld niveau zal zelfs de meest geletterde persoon niet lukken. Waarom zou je dus die moeite willen doen?

Zelfs als blogger geef ik je mee dat je te allen tijde jezelf mag zijn.

Tot slot wil ik je nog een quote meegeven:

Obstacles are those frightful things you see when you take your eyes off the goal. ~ Henry Ford